Sonra yeni bir yalnızlık türer şakaklarımdan.
Şakaklarım ki vücudumun en sızlayan yeridir.
Ne biliyim ak düşer
Hüsnütalil yapar,
Kendince bir şiire malzeme olur.
Gider en olmaz durakta iner otobüsten.
Sigaraya gelen zam gibidir 
Söver sayar, devletler indirir kurar 
Yine de içer.
İçerken “Bella Ciao” çınlar kulaklarımda.
Aklıma gelir zihnimin en ücra köşesinde bıraktığın bir öpücük
Ve şaşırır sağ kolumu kaldırım.
Sahi devrim benim neyime?

Bütün dillerde, bütün dinlerde ve bütün siyasi görüşlerde muhalif olurum bir yerlerde kafasına bombalar düşen çocukların öldürülme sebeplerine.
Piraye’ye methiyeler düzerken
Onu aldatan Nazım gibidir aklım.
Yırtar atarım aşk şiirleri kaplı ucu yanık mektupları.
Sonrası belli;
Aşkla arama Berlin Duvarı…
İkinci Dünya Savaşı benim neyime.
Sonra Kemal seslenir hazırlıksız yakalanırım:
“Öğretmenim Nietzsche ağlıyor tuvalete gidebilir miyiz?” 

 

– Ercan Sungur

Kimler Neler Demiş?

avatar
  Abonelik  
Bildir
%d blogcu bunu beğendi: