Adı insan olsun; sokağımda kedi gibi dolansın
Kaldırım taşlarında uyusun geceleri
Bana baksın penceremden
Ve sessizce fısıldasın kulağıma ben Füsun
Sen beni hep sonbahar bildin aslında ben
Senin hem ilk hem sonbaharın oldum
Hatırladın mı beni
Ah kalbim ıslak bir sonbaharda rehber ol ışık ol bana
Sonra sokağımdaki Füsun ol uzaktan bak bana
Kaldırımlarda bırak kokunu
Bazen bir ses bazen nefes ol bazen de ahbap ol bana
Bilmediğimiz şehirlerde iliklerimize kadar yaşayalım baharı
Sen iste ilkbahar olalım bazen de sonbahar
Sarı olalım mavi bazen bezende kırmızı ateş gibi
Ey sevgili…
Derin bir nefes çekelim renkleri sararan dağlara
Lütfen uzun konuşmayalım ve hatta bakışmayalım
Çünkü ben sıkılıyorum her şeyden herkesten
Ben baharı saçlarımda parmakları kaybolan o adamı
Her bahar kaybettiklerimi arıyorum
Zamanımız yok insan ben geldim
Biliyor musun? Dersimi aldım. Bütün olacaklara hazırım.
Hani kaybetmekte vardı kazanmakta
Galiba ben kaybedenlerden sen kazananlardan oldun
Yazıyorum bizi bir kazanan bir kaybeden
Ve baharın kollarından kayıp giden zaman