ben sana gittiğimden beri, yükseklik

evin çatısıyla ölçülmüyor, sen kalmak dururken

 

beni buraya getirdiler

ellerim getirdi beni buraya

beni buraya kale diye diktiler

surlarıma resmî geçitler saplandı

birden çok şehir sonrasıydı annem

binlerce yıldır kendime varabildiğimi gören olmadı

 

iki kişiyiz, tarih boyunca iki kişiydik biz burada

kendimi parçalara böldüm

birimiz çeyrek asırdık, inandıramadım kimseyi

bir bildiler bizden, böyle başladım

büyük cümleler yapmaya küçük harflerden

 

çok kalmadı diyemem

bir deniz mitolojisinde okudum

yokluğuna çiçek sunmak diye bir şey var

kendini kiraz ağaçlarına düğümlemeyen herkesler

ben yine pembe, mavi, yeşil panjurlar öreceğim

un ufak olmuş taşlarıma, belki

sirenlerin kokusu değer

Abonelik
Bildir
guest
1 Yorum
Eskiler
En Yeniler Beğenilenler
Inline Feedbacks
View all comments
ismet akca

çok güzel, teknolojinin değil de şiirlerin hayatı tanımladığı çağlara dönsek yüreğinize sağlık

%d blogcu bunu beğendi: