Benim Adım İnsan

çoktan akıtmıştım geçmişin zehrini

kabuk tutan yıllara, kahverengi topraklara

şimdinin zehrini akıtmak içinde

yalpalayan günleri umursamıyor

durmadan takvim yaprakları biriktiriyordum

tozlu çekmecelerde

 

yavan bir gidişin basmakalıp eğrilerinde

bir inip bir çıkıyor

hayallerimi şartların izin vermediği

hedeflerimi ise çok uzak bir zamana

atıyordum, çok uzun yaşayacakmışcasına

 

yaşam akıp giden gürül gürül

bir ırmaktı

ben ise bir ırmağın denize kavuşma özlemiydim

bir resimde mana bulmayı

bekleyen çizgi gibi

 

doğuşlarım kutsaldı

aşklarım ise hastalıklı

muhayyelden başka bir şey değildi

yağmurlar büyütmedi sevdiklerimi

çünkü sevdiklerim başka topraklara

yağmayı yeğlemişti çoktan

 

çelişkili çapraşık bir hüznün

çifte kavrulmuş çekirdeğiydim

nitel durumlardan çok

nicel durumlarla ilgilenmeyi seviyor

sonsuzluğu başka yollarda arıyordum

 

ve zaman, durmadan sallanırken

bozuk bir saatin sarkacında

mendilimde kan sesleri biriktiriyordum

benim adım insan!

teslimiyetlerim ise türlü türlü

 

– Gamze Yüksel

Kimler Neler Demiş?

avatar
  Abonelik  
Bildir
%d blogcu bunu beğendi: