Hazan sarısı kokuyor bugün ellerim

Belki lise çıkışları yaktığım sigara,

Belki kozasını yırtmış kelebek

Çoğunlukla rutin yanılgılara aidim.

Altın işli ipek bir mendilin ucu buruşuk,

Acılar taze, insanlığım diri, kaktüslerim kuru

Güneşi davet ettiğim odamın tavanından

Damlıyor tüm kadınlar, gözyaşlarıyla

Yalnızlığımız dökülüyor badanasızlıktan

Tozlu raflarda rastlaşıyorum eski dostlarla

Ulu çınarlar dikilmiş kader yoluma

Diplerinde ayrık otları..

Lastik çoraplı anneler dövülüyor sokak ortası

Pezevenklerin dillerinde bir namus belası

Çorak elleri ile budadığı sulak tarlalarda

Kaybetmiş o çocuksu telaşını

Mum ışığında okuyan kızının umuduyla

Hayatın gamlı yükü kalmış omuzlarında..

 

– Çağla Gürkan

Kimler Neler Demiş?

avatar
  Abonelik  
Bildir
%d blogcu bunu beğendi: