denizinde battım. hırçın tavrım! alelade münzevi –yas

tetik ve nevroz. antipatik koşlarla geçtim –anatomik meydanlardan

iskeletimde üst üste binmiş damarlar. gövdem! kanat beni–

içimi yağ, dışımı morart. sen ki! yılkı sevincimin şefkat abidesi

nasıl da yağmursun, nasıl da kar –tuzlu topraklarıma

yüzümdeki küf kuyulara akıyor. depremlerle göçüyor –kuşlar

iç cebime abonman! kanyak şişesi. koltuğumun altında sakallı bi’ kitap

protest tavrım! geleceğin rahmi. düstursuz açan petunya

her saksıda izin var, her anıda pençen. gidişine bağladım –yangın ihtişamını

mumlardan türettiğim şamdan –kağıtlara! mürekkep tükürüyor

katalitiğe bağladım –yanışını, sönüşünü

 

                                   yandın – söndüm

                                   söndün – yandım

 

*

 

insan gelir, insan geçer, insan nedir? biliyorsun –su! sudan

daha evla. içimde! muhacir bir sevincin kan kaybı

incir sütü iyi gelmiyor. iyi gelmiyor –kudret narı, sarımsak

bu ağrı! bana ağır. beni bir tarlayı sürer gibi süren –hayat

nalçalarımı kırdı. parmak uçlarımda yürüdüm –seni bulana kadar

sen ki! kösnül imbiğim, gövdemin T cetveli. gövdeni gövdeme ger

düşün ki! yavru bir üveyik göç ister –annesinden

sesini duymak, yüzünü görmek, koynuna sığınmak ister

 

gözlerimi tavana astım. geç! ya da göç! okyanus olma içimde

 

zaten! denizinde battım

                               

                          batığım                               

                          batığınım

 

 

– Çağın Özbilgi

Kimler Neler Demiş?

avatar
  Abonelik  
Bildir
%d blogcu bunu beğendi: