Unutmak, küçük öldürmelerdir.

 

Ortak kokusu vardır ölümün ve unutulmanın

İkisi de ağır yolculuktur salınım, çöküşü…

Ölüm, unutulmanın dönüşümüyken,

unutmak küçük ölümlerin

Benliğin yavaş yavaş tükenip,

beynin hatırlamayıp sona doğru bir beyaz!

Anlamsızlaşır beslenme, soluk alma; evren, madde…

Benlik ölmeden unutulmak,

ölümün kendisinden daha korkunç bir yüz…

Ve yaşamdan ölüme geçişte Alzheimer’e yakalamak,

 öykünün ilk-son mutlu kapanışı

Ölüm anında üzülecek; telefon numaran, adresin, adın

ve hayatın boyunca yaptığın ne varsa içine

rahatlama ve minnettarlık; kızgınlık, pişmanlık

ve utançların hatırlamadan, yaşamdan ölüme dönüşüm.

Unutmak, küçük ölümler yaratır beyinde.

Bu yüzden her an potansiyel katildir insan!

Unutmak, küçük ölümlerdir. En çok da kendisini öldürür!

 

– Renas YAVUZ

Kimler Neler Demiş?

avatar
  Abonelik  
Bildir
%d blogcu bunu beğendi: