soytarı

Bir adam çevremizde dolaşıyor, habire gülüyor

Dudakları her şeye gülen bir soytarı gibi

Sarıyor soyluların, başkanların, kraliçelerin çevresini;

Kalbi duygusuz, kendisi sahte,

Belki biraz para, belki de şöhret isteyerek,

Tiksindiriyor beni yılışıklığından,

Hem de öylece, ortalık yerde!

 

 

 

-Ne arıyorsun be adam sen, yetmedi mi yarandıkların

-Sen de kimsizsin be çulsuz?

Tiksintiden bulandı midem,

Ele geçirmiş şeytan ruhunu,

Zengin, değerli bir şey sanıyor kendini.

Aynaya bakmamış mı? Ne yapmalı?

Bir sosyetik şeytan, onun aklına giren,

Ruhsuz, akılsız, besbelli geziyor çevremizde.

 

 

 

Orada, işte dil çıkarıyor,

Başkalarının salyalarını akıtarak sırıtıyor bana,

Anlamadıklarına, hem de aklının ermediklerine,

Nasıl da gülüyor katıla katıla!
Unutarak ana babasının öğrettiklerini,

Küçümseyerek bayrağını ve dilini

Unutarak üzerindeki birkaç parça pis kıyafeti,

Dil çıkararak ilerliyor sahte bir aydınlığa.

 

 

 

 

 

 

 

 

Bir adam çevremizde dolaşıyor, habire gülüyor

Dudakları her şeye gülen bir soytarı gibi

Sarıyor soyluların, başkanların, kraliçelerin çevresini

Direnemiyorum onu izlemeye

Aha! Adam birden düşüp bayıldı

Çevresindekiler suspus oldu

-Ne oldu sana, ne oldu?

Cevap yok

Belki öldü belki bayıldı

 

 

 

Sevdiği beyler, hanımlar gülüşüyor,

Aptal çocukları bihaber oynaşıyor

Adam ise yattığı yerde can çekişiyor!

Gittikçe yüzü morarıyor,

Yalnız değil orada,

Görüyorum, sosyetik şeytanlar toplanmış

Soytarıyı andıran vücudunun etrafında

 

 

 

Aklına giren sonsuz düşünce olarak

Sahteliğin soluk ışığı altında

Adamın üzerinde oynaşıyordu sonsuz şeytan

Ölmüş, gerçekten de ölmüş adam!

Kadınlar dolaşıyor, habire konuşuyor

Kraliçeler çaylarını yudumlamakta

Beyler yolculuktadır şimdi

Niye o kadar azlar? Neden bir tek ben varım cenazede?

Bir de şeytanlar

Oysa bana çulsuzun teki demişti be adam!

 

 

 

 

 

 

Bir adam, ortamızda yatıyor,

Dudakları morarmış, şimdiden bir iskeletinki gibi

Sarıyor etrafını rüzgar, toz toprak, bir de bahar meltemi

Kalbi bomboş, kendisi iradesiz

Kafile gibi şeytanlar

Adamın her yerinde

Kahkahalar ve çığlıklarla

Emiyorlar kalan ruhunu, nasıl büyük zevkle!

Hem de öylece, ortalık yerde!

 

– Aysu ALTAŞ

Kimler Neler Demiş?

avatar
  Abonelik  
Bildir
%d blogcu bunu beğendi: