Kayıp bir kimliğim bu köhne şehirde

Ne şairim! Ne de bir umudum var!

Şimdi şair olmak vardı giderayak

Senin gözlerine, ellerine, kirpiklerine…

Ve sevgili…

Bilmiyorsun daha şair olmak zor meziyet

Hamal olmak derde, imgelere, hüzne…

Sevgili,

En çok işçidir şair,

Sabaha dek kanar parmaklarının nasırı,

Tuz basar kanayan yerlerine

Avuç  avuç…

 

En çok çöpçüdür şair,

Umut süpürür kentin düş çöplüklerinden.

Hurdaya ayrılmış umutlardan demet yapar

Senin hırçın saçlarına…

 

En çok bekçidir şair,

Sokak sokak dolaşıp yıldızlar toplar

Göğe asar.

Göğün yaralı göğsüne

Işıklar yamar.

 

En çok annedir şair,

Geceler boyu emzirir hüzünlerini

Umut giydirir gecenin üşüyen sükûtuna

 

Ve ben şair olsaydım sevgilim,

En çok gözlerini anlatmak isterdim

Sürmesi gece olan gözlerini…

Canan ÇOLAK

Kimler Neler Demiş?

İlk yorum yapan sen ol!

avatar
  Abonelik  
Bildir
%d blogcu bunu beğendi: