Ezberim iyi
Zihnim berrak olsaydı
Okuduğum her kitabın
Her satırını hatırlayıp
Kendime rehber edinseydim
Çok gezen mi
Çok okuyan mı bilir
Bunu bilemem
İkisini de birlikte yapsaydım
Hiçbir öğüdü kulak ardı etmeden
Kulaklarıma küpe
Tecrübeden de kuleler yapsaydım
Yaş almaya aldırış etmeden
Çocukluk zamanlarımı uzatıp
Saklambaç oynasaydım oyunlardan
Kıymetim bilinince ortaya çıksaydım
Misal otuz beş yıl değil de
Yirmi beş yıl çalışsaydım
Bir pencere kenarına ilişmeden
Iskalamadan yaşamın her anını
Kırlara, bayırlara koşsaydım
Yedi iklim, dört mevsim
Köyümde kaldı ayak izim
Anam, babam ve o bergüzarlar
Gidip de yeniden bulsaydım
Gidenlere daha az üzülüp
Gelenlere çok sevinseydim
Nazikçe uğurlayıp kederi
Sevincime arkadaş etmeseydim
Dostlarımın sözünü dinleyip
Pişmanlıkları son sıraya koysaydım
Her şeye ciddiyet atfetmeyip
Her karşılamaya ve ayrılığa
Merasim tertiplemeseydim
Azla yetinseydim misal
Ne sığdıra bilirimdim ki heybeme
Üç beş satır, üç beş dost, üç beş anı
Kalanı, başkalarına pay etseydim
Ve yeryüzüne iner bir insan
Biraz su, biraz toprak ve lisan
Dursaydı zaman, gelmeseydi hazan
Solmasaydı keşke o canı gülistan